
Cześć Tutaj dowiesz się, jak hydrofobizacja chroni kamień przed wodą. Chętnie sprawdzimy Twoją nawierzchnię na miejscu.
Ilustracja poglądowa (AI)
Metody czyszczenia
Hydrofobizacja: impregnacja wodoodpychająca, działanie i ograniczenia
Jak hydrofobizacja chroni kamień przed wodą, kiedy pomaga oleofobizacja i czym różnią się impregnacja i uszczelnienie.
- Uczciwe ceny
- Prawdziwa bliskość klienta
- Specjalizacja od 2011 roku
- Bez dodatkowych opłat
✓ Zapytanie w 2 minuty · ✓ Oferta w 48 godzin* · ✓ Bezpłatnie · ✓ Bez zobowiązań
*o ile dostarczysz zdjęcia i wszystkie potrzebne dane
Przy hydrofobizacji, czyli impregnacji wodoodpychającej, do chłonnych porów materiału budowlanego wprowadza się najczęściej związki krzemoorganiczne, takie jak siloksany, tak że woda spływa kroplami i już nie wnika; para wodna może nadal uchodzić. Chroni to przed uszkodzeniami mrozowymi, wietrzeniem, glonami i brudem, wymaga jednak materiałów budowlanych porowatych i chłonnych i nie da się jej bezpośrednio sprawdzić. Impregnacja i uszczelnienie to nie to samo: impregnacja pozostawia pory otwarte, uszczelnienie tworzy warstwę. Po czyszczeniu nakładamy zależnie od zlecenia impregnację.
Hydrofobizacja: właściwości wodoodpychające
Pod pojęciem hydrofobii (gr. hydor = woda i phobos = strach) rozumie się silnie wodoodpychającą właściwość materiału lub warstwy powierzchniowej. Cząsteczki tego materiału nie mieszają się z cząsteczkami wody, lecz pozwalają jej spływać kroplami. Nieliczne materiały mają z natury powierzchnię hydrofobową, w zdecydowanej większości przypadków jednak warstwę hydrofobową (środek hydrofobizujący) nakłada się celowo na określone materiały, aby uczynić powierzchnię materiału wodoodpychającą (impregnacja).
Dzięki obróbce wodoodpychającej zapobiega się wnikaniu wody w materiał (na przykład materiał budowlany) i jego przemoczeniu. Przemoczenie jest w wielu przypadkach bardzo niekorzystne: z jednej strony wniknięta wilgoć może zamarzać przy mrozie i przez zwiększenie objętości podczas zamarzania powodować na materiale odpryski (uszkodzenia mrozowe), z drugiej strony przemoczone materiały tracą swoje właściwości izolacji cieplnej (woda jest dobrym przewodnikiem ciepła). Przy wszystkich materiałach budowlanych wnikająca woda przyspiesza także procesy wietrzenia.
Chronić kamień lub elewację po czyszczeniu? Z wyprzedzeniem wyjaśniamy, czy i czym da się zaimpregnować Twoją nawierzchnię.

Jakie materiały można hydrofobizować?
Aby materiał dało się uczynić wodoodpychającym przez nałożenie środków hydrofobizujących, czyli aby dał się impregnować, musi wykazywać dwie zasadnicze właściwości: musi być porowaty i musi być chłonny. Jeśli brakuje choćby jednej z tych dwóch właściwości, materiału nie da się zaimpregnować.
Hydrofobizację można więc stosować przy:
- betonie (wewnątrz i na zewnątrz, także w konstrukcjach budynków)
- drewnie (na przykład w budowie statków, ale także na budynkach)
- tekstyliach i skórze (ze specjalnymi środkami)
- niezeszklonych, chłonnych płytkach
- większości materiałów ściennych (cegła, cegła silikatowa, mur ceglany, materiały na bazie gipsu natomiast nie)
- wielu materiałach elewacyjnych (tynki elewacyjne, farby silikatowe do elewacji, zaprawy)
- kamieniach naturalnych (jeśli się do tego nadają)
Armatura, umywalki, ścianki prysznicowe i płytki szkliwione
Armatura, umywalki, ścianki prysznicowe i płytki szkliwione nie wchłaniają wody, nie są więc chłonne: impregnacja w rozumieniu hydrofobizacji nie jest tam możliwa. Właściwości wodoodpychające uzyskują takie powierzchnie dzięki powłokom, które mają inne działanie.
Zabytki i substancja budowlana
Bardzo częste zastosowanie środków hydrofobizujących ma miejsce w budynkach objętych ochroną konserwatorską i ogólnie przy zabytkach. Przy hydrofobizacji na przykład kamieni marmurowych obowiązuje to samo, co przy każdym kamieniu naturalnym: przydatność należy sprawdzić z wyprzedzeniem. Przez hydrofobizację elewacji lub warstw powierzchniowych próbuje się powstrzymać postępujące wietrzenie materiałów budowlanych i zakonserwować substancję budowlaną.
Bardzo ważnym aspektem hydrofobizacji powierzchni jest przy tym to, że musi pozostać zachowana zdolność do dyfuzji pary wodnej. Dzięki temu wilgoć znajdująca się już wewnątrz może nadal bez przeszkód uchodzić (wysychać), podczas gdy jednocześnie hydrofobizacja zapobiega wnikaniu nowej wody w materiał.
Poproś o bezpłatną ofertę w zaledwie dwie minuty.

Sposób działania
Chemicznie sposób działania polega na obniżeniu energii powierzchniowej materiału. Energia powierzchniowa jest wtedy mniejsza i między cząsteczkami materiału a wodą nie mogą się już tworzyć wiązania, woda jest więc odpychana, ponieważ energia powierzchniowa i siła przyciągania materiału są wyraźnie mniejsze niż napięcie powierzchniowe wody.
Prostym zastosowaniem tego efektu jest efekt lotosu: powierzchnia jest tu ukształtowana za pomocą określonych struktur (nanostruktur) tak, że przyleganie wody jest silnie utrudnione (niska zwilżalność powierzchni). Według tej zasady mikrostrukturalnej powierzchni chronią się rośliny (kwiat lotosu, ale także nasturcja czy kapusta) przed przyleganiem wody i znajdujących się w niej mikroorganizmów szkodliwych dla rośliny. Także wiele skrzydeł owadów ma podobnie zbudowaną powierzchnię (dodatkowy ciężar przylegającej wody utrudniałby lot). O nanotechnice, która za tym stoi, przeczytasz w haśle słownika Nanotechnologia.
Sposób działania siloksanów przy hydrofobizacji opiera się na dwustronnej funkcji cząsteczki: jedna strona przyciąga wodę (hydrofilowa), druga odpycha ją (hydrofobowa). Strona hydrofilowa (przyciągająca wodę) tworzy trwałe wiązanie z mineralnymi materiałami budowlanymi, strona wodoodpychająca jest skierowana na zewnątrz i odpycha padającą wodę (na przykład przy zraszaniu powierzchni deszczem).
Ponieważ cząsteczki siloksanów są bardzo małe, przy hydrofobizacji są wciągane siłami przyciągania kapilarnego aż w głąb porów materiału budowlanego. Zapobiegają one tam również wchłanianiu wody, materiały budowlane mogą więc być zhydrofobizowane aż do głębokości wnikania cząsteczek także wewnątrz porów. Także w głębi porów hydrofobizacja powoduje, że woda nie jest wchłaniana.
Im większa chłonność materiału budowlanego, tym więcej środka hydrofobizującego trzeba zastosować; przy kamieniach naturalnych potrzebna ilość nałożenia może się zależnie od rodzaju kamienia poruszać w bardzo różnych zakresach (miarodajna jest karta techniczna producenta).
Popularne środki hydrofobizujące
Zasadniczo popularne środki hydrofobizujące opierają się na organicznych związkach krzemu i wyścielają pory, nie tworząc zamkniętej warstwy (dotychczasowa strona mówiła o środkach „tworzących warstwę”, co w przypadku hydrofobizacji nie jest prawdą). Można przy tym jednak rozróżnić różne grupy substancji:
- Alkoksysilany
- Alkoksysiloksany
- Żywice silikonowe (alkilopolisiloksany)
- Siliconiany alkaliczne
Substancje czynne i formy produktów
W większości produktów dostępnych w handlu występuje kilka z tych substancji czynnych, a do tego znaczna liczba dodatków lub substancji pomocniczych. Sposób działania jest w szczegółach różny (reakcja z zawartością wilgoci w materiale budowlanym, odparowanie dodanego rozpuszczalnika lub reakcja z dwutlenkiem węgla z powietrza), ostatecznie jednak zawsze powstaje wodoodpychająca żywica silikonowa. Powstające cząsteczki mogą jednak mieć różną wielkość, co w końcu może mieć też pewien wpływ na głębokość wnikania i stopień skuteczności impregnacji.
Produkty w handlu to albo pasty, roztwory na bazie wody lub zawierające rozpuszczalniki, albo emulsje na bazie wody.
Zalety i wady hydrofobizacji
Zasadniczą zaletą hydrofobizacji jest z pewnością ochrona materiału budowlanego przed wnikającą wodą, a tym samym przed wietrzeniem, powstawaniem pęknięć i uszkodzeniami mrozowymi (odpryski). Bardzo korzystne jest także to, że wskutek odpychania wody prawie nie osadzają się na powierzchni brud, sole, glony ani grzyby. Po ulewie powierzchnia jest wyraźnie czystsza niż bez impregnacji. Oszczędza się w ten sposób także dużo pracochłonnych prac czyszczących; dotyczy to również wnętrz, na przykład płytek nad blatem czy w prysznicu, o ile powierzchnia jest chłonna. Spłukanie wodą usuwa wtedy lekki brud, który prawie nie może przylegać.
Zapobiega się także pęcznieniu i kurczeniu „chłonnych” materiałów budowlanych oraz wnikaniu i osadzaniu się substancji szkodliwych we wnętrzu materiału budowlanego. Dzięki stałemu pozostawaniu suchymi zhydrofobizowanych materiałów budowlanych unika się również wahań przewodności cieplnej (utrata zdolności izolacyjnej) oraz niebezpiecznych wahań wytrzymałości materiału budowlanego przy wchłanianiu wilgoci. Te czynniki są szczególnie ważne przy zachowaniu obiektów budowlanych, dzięki temu zmniejsza się wiele szkodliwych efektów klimatycznych.
Jako wadę należy widzieć to, że rzeczywistego działania i skuteczności środka nie da się bezpośrednio sprawdzić. Środków hydrofobizujących o bardzo niskiej zawartości substancji czynnej lub niskiej skuteczności nie rozpoznaje się po wyniku zastosowania. W najgorszym razie zakłada się wtedy działanie, które w ogóle nie istnieje lub istnieje tylko minimalnie, albo działanie zastosowanego środka po krótkim czasie silnie słabnie.
Ze względu na liczne produkty zbudowane z wielu pojedynczych składników i często kilku substancji czynnych ogólne działanie produktu można ledwo wiarygodnie ocenić. Czy hydrofobizacja określonym środkiem w danym przypadku ewentualnie uniemożliwia całkowite wyschnięcie materiału budowlanego, jak szerokie i jak długotrwałe jest działanie, tego w danym przypadku ledwo potrafią już rozstrzygnąć nawet eksperci. Stuprocentowo skuteczna hydrofobizacja i tak w większości przypadków się nie udaje, zawsze pozostaje kilka dróg, którymi woda może zupełnie niezauważenie dostać się do wnętrza materiału budowlanego.
Już i tak istniejący nakład kosztów na hydrofobizację może w poszczególnych przypadkach ewentualnie prowadzić także do tego, że konieczna konstrukcyjna ochrona budynku jest zbyt zaniedbywana, co przy zbyt małej skuteczności hydrofobizacji znów stwarza wysokie ryzyko szkód w substancji budowlanej, zwłaszcza w zakresie zachowania obiektów budowlanych i konserwacji.
Oleofobizacja: właściwości olejoodpychające
Tak jak w przypadku niektórych materiałów można nałożyć hydrofobizację, aby uczynić je wodoodpychającymi i niechłonnymi, można też oleofobizować materiały, aby nadać powierzchni właściwości olejoodpychające.
Możliwości zastosowania
Przez oleofobizację zmienia się na przykład powierzchnię dywanów tak, że nie wchłaniają już brudu i oleju przylegającego do butów, dywan nie jest wtedy już w ten sposób uszkadzany. W ten sposób można też traktować tekstylia. Zapobiega się przy tym nie tylko wnikaniu olejów w włókna, ale także wszystkich substancji pokrewnych olejom.
Także przy blatach kuchennych można przez oleofobizację zapobiec wnikaniu olejów i tłuszczów w wrażliwe powierzchnie kamienne i powstawaniu tam nieładnych plam, które trudno potem usunąć.
W niektórych obszarach zastosowania i przy niektórych materiałach budowlanych oleofobizację stosuje się także do innych celów. Na elewacjach oleofobowa powierzchnia sprawia na przykład, że podłoże bardzo słabo nadaje się pod graffiti, które prawie nie może tam przylegać.
Środki oleofobizujące
Gdy chodzi tylko o oleofobizację, stosuje się najczęściej silnie polarne związki chemiczne. Te związki są jednak często rozpuszczalne w wodzie. Jeśli odpowiednia powierzchnia jest dodatkowo narażona także na działanie wody, stosuje się najczęściej połączone środki hydro- i oleofobowe, zwykle związki fluorowęglowe. Są one w stanie trzymać z dala od powierzchni zarówno olej, jak i wodę. Związki fluorowęglowe jako PFAS są przedmiotem dyskusji ze względu na obciążenie środowiska; dlatego należy preferować produkty wolne od PFAS.
Kiedy oleofobizacja się opłaca
Zwłaszcza gdy ma się kamienie naturalne z dużymi, otwartymi porami (to większość kamieni stosowanych wewnątrz, przez polerowanie pory są jeszcze bardziej otwierane), należy pomyśleć o oleofobizacji. Plamy tłuszczu, na przykład na granitowych blatach kuchennych, są prawie nie do usunięcia i mogą pozostawać widoczne przez lata.
Impregnacja lub uszczelnienie
Impregnacja czyni powierzchnię wodoodpychającą, podczas gdy pory pozostają otwarte; tak odpowiada to hydrofobizacji. Niektórzy dostawcy nazywają taką ochronę uszczelnieniem. Wyjaśnij więc, czy chodzi o impregnację, czy o uszczelnienie, i zapytaj o użyty środek; uszczelnienie tworzy natomiast warstwę na powierzchni. To, czy zabieg się opłaca, zależy od rodzaju kamienia i jego stanu. W naszej ofercie wykazujemy go jako osobną pozycję (cennik: specjalna impregnacja chroniąca kamień).
Więcej na ten temat w przewodnikach Impregnacja kamienia naturalnego i Uszczelnianie kostki brukowej; wartości orientacyjne dla czyszczenia kamienia i zabiegu ochronnego znajdują się na stronie Koszty czyszczenia kamienia. Hasło słownika Nanotechnologia wyjaśnia, co oznacza „efekt nano” przy impregnacjach.
Wskazówki dotyczące stosowania impregnacji AKEMI
AKEMI środek przeciw plamom Super służy do wodo-, olejo- i tłuszczoodpychającej obróbki odpowiednich powierzchni mineralnych. Tylko do użytku profesjonalnego. Powierzchnia musi być czysta, całkowicie sucha, niepowlekana i chłonna. Powierzchnie szkliwione i niechłonne są wykluczone. Sprawdź działanie i możliwe zmiany odcienia na powierzchni próbnej.
Zabieg nie tworzy zamkniętej powłoki powierzchniowej; karta producenta opisuje wysoką otwartość na dyfuzję pary wodnej. Przestrzegaj konkretnych wytycznych dotyczących materiału i przetwarzania w karcie technicznej.
Podsumowanie
Hydrofobizacje są dobrym sposobem, aby uczynić wiele materiałów budowlanych, takich jak cegły, a także kamienie naturalne, wodoodpychającymi i „samoczyszczącymi” (efekty nano); efekt samoczyszczenia jest jednak ograniczony. Także wewnątrz, na przykład na chłonnych płytkach nad blatem, hydrofobizacje mogą zaoszczędzić dużo pracy. Także glony, grzyby i substancje szkodliwe mogą się mniej osadzać na powierzchniach i rozwijać swoje szkodliwe działanie.
Działania produktów nie da się jednak (także fachowcowi) nigdy wiarygodnie ocenić, także czas trwania skuteczności jest trudny do oszacowania z góry. Często konieczne powtarzanie prowadziłoby w końcu do bardzo wysokiego, nieuzasadnionego nakładu kosztów. Przydatność materiału budowlanego dla określonych substancji czynnych należy koniecznie sprawdzić z wyprzedzeniem, nie wszystkie środki nadają się bez ograniczeń do wszystkich materiałów budowlanych i kamieni naturalnych.
Zalety hydrofobizacji powierzchni przeważają przy tym jednak zazwyczaj wyraźnie.
Częste pytania o hydrofobizację
Co oznacza hydrofobizować?
Hydrofobizacja czyni porowaty, chłonny materiał budowlany wodoodpychającym, najczęściej za pomocą związków krzemoorganicznych, takich jak siloksany. Woda spływa kroplami, para wodna może nadal uchodzić.
Jakie materiały można hydrofobizować?
Porowate i chłonne materiały budowlane, takie jak beton, cegła, cegła silikatowa, tynki, drewno i odpowiednie kamienie naturalne. Powierzchnie szkliwione i niechłonne są wykluczone.
Jaka jest różnica między impregnacją a uszczelnieniem?
Impregnacja czyni powierzchnię wodoodpychającą, pory pozostają otwarte. Uszczelnienie tworzy warstwę. Niektórzy dostawcy nazywają impregnację uszczelnieniem; zapytaj o użyty środek.
Co oznacza oleofobizować?
Oleofobizacja nadaje powierzchni właściwości olejoodpychające, na przykład przy blatach kuchennych z kamienia naturalnego, dywanach lub tekstyliach.
Jak długo utrzymuje się hydrofobizacja?
Trudno to z góry powiedzieć. Działanie i czas trwania zależą od środka i materiału budowlanego i nie da się ich bezpośrednio sprawdzić; czasem zabieg trzeba powtórzyć.
Zrobić samemu czy zlecić nam jako zakładowi specjalistycznemu
Przydatność materiału budowlanego i wybór środka należy sprawdzić z wyprzedzeniem; pole próbne w niewidocznym miejscu pokazuje możliwe zmiany odcienia. Przy niejasnym podłożu zalecana jest porada.
Oględziny i oferta
Jeśli dostarczysz zdjęcia i wszystkie wymagane dane, w ciągu 48 godzin otrzymasz od nas odpowiedź lub ofertę. Twoje zapytanie trafia bezpośrednio do naszego zakładu specjalistycznego SteinRein w Twoim regionie, który przygotowuje ofertę i przejmuje prace. Jeśli sobie tego życzysz, bezpłatnie obejrzymy powierzchnię; w promieniu działania naszego zakładu specjalistycznego na życzenie wykonujemy także próbne czyszczenie. Jako odpowiednia usługa wchodzi w grę czyszczenie kamienia z następującą po nim impregnacją.
Źródła
Na tych źródłach opierają się stwierdzenia tej strony. Linki prowadzą do stron zewnętrznych.
Wolisz zlecić to specjalistom?
Zapytaj o czyszczenie kamienia

