
Cześć. O powstawaniu, właściwościach i pielęgnacji diabazu wyjaśniamy tu powiązania. Gdy chodzi o Twoją powierzchnię, chętnie do Ciebie przyjedziemy.
Ilustracja poglądowa (AI)
Materiał
Diabaz: definicja, właściwości i zastosowanie
Dowiesz się, co kryje się za nazwą diabaz, co stoi za gęstością i odpornością zieleńca na warunki atmosferyczne oraz gdzie stosuje się go jako kamień naturalny.
- Uczciwe ceny
- Prawdziwa bliskość klienta
- Specjalizacja od 2011
- Bez dodatkowych opłat
✓ Zapytanie w 2 minuty · ✓ Bezpłatnie · ✓ Bez zobowiązań
Pod pojęciem diabaz rozumiemy w obszarze niemieckojęzycznym zieleniec. Chodzi o drobno- do średnioziarnisty bazalt starszy niż 300 milionów lat, który niewielka metamorfoza (anchimetamorfizm) zabarwiła na zielonkawo. Jego gęstość sięga do 3000 kilogramów na metr sześcienny. Ponieważ jest bardzo odporny na warunki atmosferyczne i wytrzymały na ściskanie, stosuje się go głównie w budowie dróg, jako kostkę brukową i na nagrobki. Jako oficjalna nazwa diabaz nie obowiązuje już dziś w geologii.
Karta informacyjna: diabaz
| Cecha | Wartość |
|---|---|
| Grupa skał | Paleobazalt, dawna skała wylewna z niewielkim przeobrażeniem |
| Wiek | Ponad 300 milionów lat (paleozoik, dewon i dolny karbon) |
| Struktura | Drobno- do średnioziarnista, ofitowa lub porfirowa |
| Barwa | Zielonkawa dzięki chlorytowi, hornblendzie i epidotowi |
| Gęstość | Do 3000 kilogramów na metr sześcienny |
| Właściwości | Bardzo odporny na warunki atmosferyczne, wytrzymały na ściskanie, stosunkowo dobrze obrabialny |
| Znane odmiany | Hessisch-Neugrun, zieleniec z Hinterland, Nakkila, Eurajoki |
| Typowe zastosowanie | Budowa dróg, nagrobki, rzeźba, elewacje, podłogi, mączka z diabazu |
Źródło: Wikipedia, artykuł o diabazie
Czym jest diabaz?
Nazwa, która nie jest już oficjalna

Nauki geologiczne nie używają dziś oficjalnie nazwy diabaz. Nieoficjalnie pozostaje ona jednak nadal szeroko rozpowszechniona.
Diabazami nazywano, przynajmniej w obszarze niemieckojęzycznym, te skały, które znane są także pod nazwą zieleniec. Chodzi o bazalt, a więc skałę wylewną starszą niż 300 milionów lat, która w wyniku niewielkiej metamorfozy (przeobrażenia skały) przybrała zielonkawy wygląd. Grupę paleobazaltów tworzyły diabazy razem z melafirem.
Diabaz w amerykańskim użyciu

Nazwa diabase była natomiast w użyciu amerykańskim od zawsze używana przeważnie jako synonim doleritu: dla odmian średnioziarnistej skały bazaltowej pochodzącej z działalności subwulkanicznej. Według niemieckiej nomenklatury odpowiadałoby to doleritowi. W odróżnieniu od zieleńca nie przeszedł on jednak anchimetamorfizmu, czyli bardzo niewielkiej metamorfozy.
W geologii nazwa diabaz nie jest dziś w ogóle używana, nie tylko z powodu tych niejasności językowych. Zamiast niej w użyciu są obecnie tylko dokładniej opisujące nazwy, na przykład spilit lub pikryt.
Masz powierzchnie lub elementy budowlane z diabazu albo zieleńca? Sprawdzamy, co da się wyczyścić i pielęgnować
Jak powstaje diabaz?
Od wulkanizmu do zieleńca
Diabaz to bardzo stara skała wylewna, paleobazalt z dewonu i dolnego karbonu, czyli z czasów sprzed ponad 300 milionów lat. Jego powstanie wiąże się z wulkanizmem pod dnem basenu morskiego w paleozoiku. Często występuje razem z doleritem, który wniknął w skałę otaczającą jako żyła lub sztok.
Po zastygnięciu skała została lekko przeobrażona. Podczas tego anchimetamorfizmu, wstępnego etapu prawdziwej metamorfozy, z augitu powstały chloryt i hornblenda, a część skalenia przekształciła się w epidot. Dzięki temu diabaz zrobił się zielonkawy.
Prawdziwy diabaz: struktura i skład mineralny
Struktura i anchimetamorfizm
W skale, którą dawniej nazywano zieleńcem, a w obszarze niemieckojęzycznym diabazem, znajdujemy typowo większe listewki skalenia. Tę cechę drobno- do średnioziarnistej skały określano jako tak zwaną strukturę ofitową. Inne odmiany tworzą głównie struktury porfirowe, których typowa budowa ziarnista charakteryzuje się przede wszystkim bardzo różnymi wielkościami ziaren skalnych: wrostki skalenia o różnej wielkości występują wtedy w dużej liczbie.
Wskutek przeprowadzonego anchimetamorfizmu w skale z augitu powstały chloryty i hornblendy, a część skalenia przekształciła się w epidot. W zieleńcu także część plagioklazów występuje w zmienionej postaci: pierwotnie zawarty wapń zmienia się przy tym w kalcyt.
Zielona barwa, gęstość i odporność na warunki atmosferyczne
Zmiany w składzie mineralnym są dość znaczne, zważywszy, że chodzi jedynie o wstępny etap prawdziwej metamorfozy. Diabazy zawdzięczają tym zmianom obok typowej zielonej barwy także bardzo dużą gęstość (do 3000 kg/m³) oraz bardzo dużą odporność na warunki atmosferyczne.
Występowanie diabazu
Góry Łupkowe i tufy diabazowe
Jako skały wylewne diabazy występują bardzo często zwłaszcza w Europie Zachodniej i Środkowej. Bardzo duże złoża są szeroko rozpowszechnione w dewonie i dolnym karbonie niemieckich Gór Łupkowych, gdzie mogą występować w różnych formach i bardzo często towarzyszą doleritowi, który występuje wtedy intruzywnie jako żyła lub sztok. Swoje powstanie zawdzięczają przede wszystkim wulkanizmowi pod dnem paleozoicznego basenu morskiego, który znajdował się tam w drugiej połowie paleozoiku.
Tufy diabazowe są szczególnie interesującą formą diabazu: występują jako skała łupkowata, nazywana także szalsztejnem lub blattersztejnem. Jej występowanie znajdziemy przede wszystkim w Górach Łupkowych Turyngii, Frankonii i Vogtlandu. Tam diabazy, na przykład w Vogtlandzie, silnie kształtują też krajobraz (zwietrzałe dewońskie diabazy tworzą pagórkowaty krajobraz).
Inne złoża
W Reńskich Górach Łupkowych, wzdłuż rzek Dill i Lahn, w Sauerlandzie oraz w Harzu znajdują się kolejne większe złoża diabazu w Niemczech. Ponadto kolejne znaczące złoża leżą w południowej Anglii, w Czechach (w tak zwanej Niecce Praskiej), w Finlandii, w Turcji i w Indiach.
Zastosowanie diabazu
Od epoki kamienia do budowy dróg

Już w epoce kamienia odkryto zalety i szczególne właściwości diabazu. Wówczas skałę dość często obrabiano, aby wytwarzać z niej narzędzia wszelkiego rodzaju.
Głównym obszarem zastosowania skały diabazowej jest dziś przede wszystkim budowa dróg, w której ceniona jest jej duża wytrzymałość na ściskanie. W nieco mniejszym zakresie służy jako materiał wyjściowy na nagrobki i prace rzeźbiarskie w kamieniu. Do tych celów diabazy w dawnych czasach stosowano jeszcze wyraźnie częściej niż dziś. Ponieważ dawały się stosunkowo dobrze obrabiać, często służyły też jako materiał wyjściowy na kolumny i pomniki.
Czasami diabazy stosuje się także jako płyty elewacyjne z kamienia naturalnego lub posadzki, przy czym występują wtedy w formie szlifowanej.
Mączka z diabazu w ogrodzie
Jako tak zwana mączka ze skał pierwotnych mączka z diabazu jest w rolnictwie ekologicznym często stosowana zamiast mączki bazaltowej. Ten zamiennik ma pomagać w rekultywacji gleby, jej poprawie i zwiększeniu żyzności. Ponadto wywiera kilka innych korzystnych skutków dla gleby; także przy roślinach we własnym ogrodzie można jej używać do ekologicznego zwalczania szkodników.
Znane odmiany diabazu
Hessisch-Neugrun i inne odmiany
Do bardzo znanych odmian należy Hessisch-Neugrun, który do dziś jest w Niemczech najbardziej znany. Ponadto do innych dobrze znanych odmian diabazu zaliczają się Diabas Nakkila i Eurajoki z Finlandii, Baringdong z Wietnamu, Verde India i Pista Green z Indii oraz Gemlik z Turcji.
Jako bardzo bogaty w plagioklazy i ubogi w krzemiany paleopikrytowy diabaz zieleniec z Hinterland często występuje we wschodnim powiecie Dill w środkowej Hesji. Ten występujący tam kamień był dawniej gospodarczo bardzo ważny dla całego regionu; jest też w Niemczech bardzo znany.
Jak rozpoznać diabaz i odróżnić go od innych kamieni
Cechy
Diabaz rozpoznasz po zielonkawej barwie, która pochodzi od chlorytu, hornblendy i epidotu. Struktura jest drobno- do średnioziarnista, albo z większymi listewkami skalenia (ofitowa), albo z licznymi wrostkami skalenia (porfirowa). Skała jest bardzo gęsta, jej gęstość sięga do 3000 kilogramów na metr sześcienny.
Odróżnienie
Bazalt jest zwykle młodszy w skali dziejów Ziemi, ciemnoszary do czarnego i drobnoziarnisty. Gabro ma podobny skład chemiczny, ale jest gruboziarniste i ciemne. Serpentynit jest również zielonkawy, ale jest skałą przeobrażoną z krzemianów magnezu.
Czyszczenie i pielęgnacja diabazu
Gęsta skała odporna na warunki atmosferyczne
Ze względu na dużą gęstość i odporność na warunki atmosferyczne diabaz na zewnątrz jest wytrzymały. Mimo to na kostce brukowej, stopniach i płytach osadzają się brud, glony i mech. W domu dochodzą plamy. Jeśli masz wrażliwe powierzchnie kamienne lub niejasne podłoże, przed zabiegiem powinieneś zlecić naszemu zakładowi specjalistycznemu SteinRein sprawdzenie materiału, stanu i odpowiedniej metody. W ten sposób unikniesz szkód, które powodują nieodpowiednie środki do czyszczenia lub pielęgnacji. W przewodniku Czyszczenie kamienia naturalnego znajdziesz podstawy.
Produkty AKEMI do odpowiednich powierzchni kamiennych
Jakie czyszczenie i jaka ochrona pasują do nawierzchni z diabazu, zależy od konkretnej odmiany skały, powierzchni i zabrudzenia. Do gruntownego czyszczenia odpowiednich kamieni naturalnych i sztucznych z zabrudzeń olejowych, tłuszczowych i ogólnych przeznaczony jest AKEMI środek do czyszczenia kamienia. Zgodność należy sprawdzić w niewidocznym miejscu. Wykluczone pozostaje stosowanie na materiałach wrażliwych na rozpuszczalniki.
Za pomocą AKEMI środka przeciw plamom Super można zabezpieczyć chłonne, niepowlekane powierzchnie kamienne tak, aby odpychały wodę, olej i tłuszcz. Stosowanie jest zastrzeżone wyłącznie do użytku profesjonalnego. Warunkiem jest czysta, całkowicie sucha powierzchnia oraz próba na próbce; możliwe są zmiany odcienia. Na powierzchniach szkliwionych lub niechłonnych nie wolno stosować tego produktu.
Czy Twoja nawierzchnia z diabazu jest zabrudzona, porośnięta glonami lub poplamiona? Sprawdzamy stan na miejscu i delikatnie czyścimy powierzchnię
Podsumowanie o diabazie
Diabaz w skrócie
W diabazach widzimy bardzo interesującą skałę, która wyróżnia się wybitnie stabilnymi właściwościami i znaczną różnorodnością form. Ponadto diabazy pokazują w imponujący sposób, że już niewielkie metamorfozy mogą zasadniczo zmieniać skały. Dziś szczególnie ceni się jego właściwości techniczne w budowie dróg; w dawnych czasach zieleniec spotykaliśmy natomiast w wielu regionach Niemiec praktycznie na każdym kroku.
Diabaz w porównaniu z bazaltem i gabrem
| Cecha | Diabaz (zieleniec) | Bazalt | Gabro |
|---|---|---|---|
| Wiek | Ponad 300 milionów lat | Zwykle młodszy w skali dziejów Ziemi | Różny |
| Struktura | Drobno- do średnioziarnista | Drobnoziarnista | Gruboziarnista |
| Barwa | Zielonkawa | Ciemnoszara do czarnej | Ciemna |
| Zastosowanie | Budowa dróg, nagrobki | Kostka brukowa, tłuczeń | Płyty, nagrobki |
Źródła: patrz wykaz źródeł na końcu strony.
Częste pytania o diabaz
Czym jest diabaz?
Rozumiemy przez to w obszarze niemieckojęzycznym zieleniec: bazalt starszy niż 300 milionów lat, zabarwiony na zielonkawo przez niewielką metamorfozę.
Czy nazwa diabaz jest jeszcze używana?
Geologia nie prowadzi jej już oficjalnie, handel i język potoczny nadal jej używają.
Jak gęsty jest diabaz?
Gęstość wynosi do 3000 kilogramów na metr sześcienny.
Do czego stosuje się diabaz?
Na pierwszym planie jest budowa dróg, ponadto obszarami zastosowania są nagrobki, prace rzeźbiarskie, płyty elewacyjne i posadzki.
Która odmiana diabazu jest w Niemczech najbardziej znana?
Hessisch-Neugrun.
Zleć czyszczenie i pielęgnację nawierzchni z diabazu
Sprawdzamy zabrudzone lub porośnięte glonami powierzchnie z diabazu na miejscu. Następnie dobieramy odpowiednią metodę.
Źródła
Na tych źródłach opierają się stwierdzenia na tej stronie. Linki prowadzą do stron zewnętrznych.
Wolisz zlecić to specjalistom?
Zapytaj o czyszczenie kamienia





