Cześć. Wyjaśniamy tu powstawanie, właściwości i pielęgnację lawy bazaltowej (nazwa handlowa). Jeśli chodzi o Twoją powierzchnię, chętnie do Ciebie przyjedziemy.
Ilustracja poglądowa (AI)
Materiał
Lawa bazaltowa: pochodzenie, właściwości i zastosowanie
Dlaczego lawa bazaltowa jest nazwą handlową, jakie są odmiany, jak działają pory i na co zwrócić uwagę przy kostce, płytach i stopniach z tego kamienia.
- Uczciwe ceny
- Prawdziwa bliskość klienta
- Specjalizujemy się od 2011 roku
- Bez dodatkowych opłat
✓ Zapytanie w 2 minuty · ✓ Bezpłatnie · ✓ Bez zobowiązań
Lawa bazaltowa to nazwa handlowa porowatych, szarych do niebieskoszarych wulkanitów ze zastygłej lawy, pochodzących przede wszystkim z wschodniej Eifel koło Mayen i Mendig oraz z Vogelsbergu koło Londorf. Nazwa nie jest geologiczną nazwą skały: odmiany z Eifel to tefryty, kamień z Londorf to bazalt oliwinowy. Objętość porów wynosi w zależności od odmiany około 15 do 30 procent. Pory sprawiają, że kamień jest antypoślizgowy i dobrze się obrabia, ale chłoną też brud, wilgoć i porost.
Karta informacyjna lawy bazaltowej (nazwa handlowa)
| Cecha | Wartość |
|---|---|
| Klasyfikacja | nazwa handlowa porowatych wulkanitów (skał wylewnych) |
| Rodzaj skały według języka fachowego | Eifel: tefryt, odmiana z Mayen leucytowy tefryt; Vogelsberg: bazalt oliwinowy |
| Ważne miejsca pochodzenia | Mayen i Mendig (wschodnia Eifel), Londorf (Vorderer Vogelsberg) |
| Wiek | Eifel: czwartorzęd, około 120.000 do 215.000 lat temu; Londorf: miocen |
| Objętość porów | około 15 do 30 procent, zależnie od odmiany i miejsca wydobycia |
| Barwa | jasnoszara do niebieskoszarej, kamień z Londorf szary do prawie czarnego |
| Cecha szczególna | antypoślizgowa, odporna na pogodę, nie daje się polerować |
| Klasyczne zastosowanie | kamień młyński, kamień budowlany, kostka brukowa, płyty, stopnie, rzeźba |
Źródło: Leksykony fachowe, przewodniki geoturystyczne i historia regionalna, patrz wykaz źródeł
Czym jest lawa bazaltowa?
Nazwa handlowa porowatego kamienia wulkanicznego
Lawą bazaltową handel kamieniem nazywa skały, które składają się z lawy zastygłej na powierzchni Ziemi, w której zamknęło się wiele małych pęcherzyków gazu. Pęcherzyki pozostają jako pory i nadają kamieniowi typowy, drobnodziurkowany wygląd. Pod względem geologicznym należy więc do wulkanitów, czyli skał magmowych, które nie ostygły w głębi, lecz na powierzchni.
Pojęcie opisuje mniej jednolity rodzaj skały, a bardziej grupę porównywalnych kamieni. Specjaliści od skałoznawstwa rozróżniają dokładniej: lawa ze wschodniej Eifel to tefryt, skała wylewna zawierająca zbyt mało dwutlenku krzemu na bazalt w ścisłym sensie. Kamień z heskiego Londorf jest natomiast bazaltem oliwinowym. Kto kupuje lawę bazaltową lub zleca jej pielęgnację, powinien więc zawsze znać jej pochodzenie.
Lawa bazaltowa, bazalt i kamień lawowy
Klasyczny bazalt jest gęsty i prawie nieporowaty, służy głównie jako tłuczeń, grys i kostka brukowa. Lawa bazaltowa ma znacznie więcej pęcherzy i dzięki temu jest lżejsza. Od kamienia lawowego stosowanego w ogrodzie i akwarystyce różni się użyciem jako kamień budowlany: łamie się ją w bloki, piłuje i układa jako element budowlany, podczas gdy kamień lawowy sprzedaje się zwykle jako materiał sypki. Przez lawę rozumie się samą stopioną skałę, z której kamień kiedyś powstał.
Masz powierzchnie lub elementy z lawy bazaltowej, na przykład kostkę, płyty tarasowe lub stopnie? Sprawdzamy stan na miejscu i dobieramy metodę odpowiednią do struktury porów
Jak powstaje lawa bazaltowa?
Od stopu do porowatego kamienia
Stopy bazaltowe są ubogie w dwutlenek krzemu, zawierają go mniej więcej połowę, i płyną stosunkowo rzadko. Wypływają w temperaturach około 900 do 1.200 stopni Celsjusza i szybko stygną na powietrzu. Gdy stop unosi się z głębi, ciśnienie spada, a rozpuszczone gazy tworzą pęcherze. Jeśli potok lawy zastyga, zanim gazy zdążą uciec, pozostają w skale jako pory.
Szkielet mineralny składa się głównie z piroksenu i plagioklazu, do tego dochodzą w zależności od odmiany oliwin, leucyt i minerały rudne, takie jak magnetyt. Ta mieszanina wyjaśnia szarą do niebieskoszarej barwę.
Wulkany wschodniej Eifel
Eifelska lawa bazaltowa pochodzi ze wschodniej Eifel. Wulkanizm rozpoczął się tam około 500.000 lat temu. Obfite potoki lawy koło Mayen i Mendig powstały w epoce lodowcowej około 120.000 do 215.000 lat temu. Z góry Bellerberg koło Mayen lawa spłynęła kilkoma potokami do doliny rzeki Nette, z góry Wingertsberg koło Mendig pochodzą dwa leżące jeden nad drugim potoki, rozdzielone czerwono wypaloną warstwą lessu. Później popioły i pumeks z erupcji Laacher See sprzed około 13.000 lat przykryły pola lawowe.
Vogelsberg
Kamień z Londorf jest znacznie starszy. Powstał w miocenie w Vogelsbergu, największym zwartym masywie bazaltowym w Europie Środkowej. W kamieniołomie na Kahlenbergu leży jedno nad drugim kilka potoków lawy, które można odróżnić po żużlowych górnych i dolnych stronach. Czerwona warstwa o grubości do metra między dwoma potokami pokazuje, że wydobycie było okresowo przerwane.
Najważniejsze odmiany lawy bazaltowej
Lawa bazaltowa z Mayen, Mendig i Londorf
W niemieckim handlu szczególnie często spotyka się trzy miejsca pochodzenia. Lawa bazaltowa z Mayen pochodzi z pola kopalnianego na północnym wschodzie Mayen i jest leucytowym tefrytem. Lawa bazaltowa z Mendig pochodzi z Niedermendig i okolic i również jest tefrytem. Lawa bazaltowa z Londorf, na miejscu zwana Lungstein, jest wydobywana koło Rabenau w powiecie Giessen.
Odmiany wyglądają podobnie, ale różnią się pochodzeniem, wiekiem, składem skały i porowatością. Tabela pokazuje różnice w skrócie.
Właściwości lawy bazaltowej
Pory decydują o zachowaniu
Pory są najważniejszą cechą. Kamień z Mayen składa się w około 70 procentach ze stałej masy, reszta to widoczne puste przestrzenie o średnicy do pięciu milimetrów. Inne źródła podają dla lawy z Mayen do 25 procent objętości pęcherzy. Kamień z Londorf jest z około 15 do 16 procent mniej porowaty, za to ma drobniejszą strukturę. Rozpiętość pokazuje, że nie ma jednolitej wartości, lecz wartości zależne od kamieniołomu i dostawy.
Puste przestrzenie obniżają gęstość w porównaniu z gęstym bazaltem. Ułatwiało to obsługę kamieni młyńskich już w starożytności. Jednocześnie ostre krawędzie porów utrzymują powierzchnię chropowatą, dlatego lawa bazaltowa uchodzi za antypoślizgową i nadaje się na schody zewnętrzne i ścieżki.
Pogoda, mróz i zużycie
Odmiany z Eifel uchodzą za odporne na pogodę, mrozoodporne i niewrażliwe na sól drogową; kamień z Londorf opisuje się jako mrozoodporny i bardzo odporny na zużycie. Ponieważ pory mogą chłonąć wodę, rzeczywista mrozoodporność zależy jednak od konkretnej partii. W przypadku kostki i płyt na zewnątrz potwierdza się ją badaniem według normy dotyczącej bruku z kamienia naturalnego. Przy zakupie zapytaj o świadectwo badania zamiast polegać na ogólnych stwierdzeniach.
Lawy bazaltowej nie da się polerować, pory uniemożliwiłyby wysoki połysk. Powierzchnia pozostaje matowa i jest piłowana lub obrabiana kamieniarsko.
Twoja nawierzchnia z lawy bazaltowej jest porośnięta mchem, przebarwiona lub pełna brudu w porach? Sprawdzamy na miejscu, co da się wyczyścić, i wykonujemy czyszczenie
Zastosowanie lawy bazaltowej
Od kamienia młyńskiego po budowę katedry
Wydobycie lawy z Eifel jest bardzo stare. Już w neolicie ludzie zbierali luźne bloki koło Mayen, później powstawały żarna i ręczne młyny, którymi handlowano na duże odległości. W czasach rzymskich rejon dostarczał kamienie młyńskie aż do Brytanii i nad Morze Śródziemne. Z tego materiału powstawały też krzyże bazaltowe i nagrobki.
Jako kamień budowlany lawa bazaltowa służyła przy katedrze w Kolonii, katedrze w Xanten i kościele św. Piotra w Giessen. Kamień z Londorf stosowano w kościołach, zamkach i murach regionu, a w XX wieku wykorzystano go jako kamień zastępczy przy katedrze w Kolonii.
Dziś: kostka, płyty, stopnie
Wraz z końcem przemysłu młyńskiego w XIX wieku wydobycie zwróciło się ku kostce brukowej, tłuczniowi i innym materiałom drogowym. Dziś lawę bazaltową spotyka się jako kostkę, płytę tarasową, stopień schodowy, kamień murowy i parapet, a także w aranżacji ogrodów. Typowe są zastosowania na zewnątrz, gdzie liczą się chropowatość i odporność na pogodę.
Jak rozpoznać lawę bazaltową i odróżnić ją od bazaltu, kamienia lawowego i pumeksu
Pory i pochodzenie jako cechy
Lawę bazaltową rozpoznasz po wielu małych porach, które pozostają widoczne jako drobnodziurkowany, chropowaty wygląd. Barwa sięga od jasnoszarej do niebieskoszarej, kamień z Londorf jest ciemniejszy. Powierzchnia jest matowa. Odmianę najpewniej rozpoznaje się po pochodzeniu.
Klasyczny bazalt jest gęsty i prawie nieporowaty. Kamień lawowy oznacza zwykle luźny materiał do ogrodu i akwarium; lawę bazaltową układa się jako element budowlany. Pumeks to porowate szkliwo wulkaniczne, tak lekkie, że pływa po wodzie.
Czyszczenie i pielęgnacja lawy bazaltowej
Dlaczego lawa bazaltowa szybciej się brudzi
Otwarte pory magazynują wodę i wychwytują kurz, pyłki i resztki roślin. Na wilgotnych, zacienionych powierzchniach szybko osiedlają się tam glony i mech. Efektem jest zielony do czarnego nalot, który z gładkiego kamienia dałoby się łatwiej zetrzeć. Więcej w przewodnikach o usuwaniu mchu i usuwaniu zielonego nalotu.
Czyszczenie nie może zwiększać chropowatości powierzchni ani jej wypłukiwać. Dlatego najpierw sprawdzamy, jak głęboko brud siedzi w porach, i dobieramy do tego ciśnienie, odległość i metodę. Ogólne wskazówki dla kostki znajdziesz w przewodniku Czyszczenie kostki brukowej, a dla tarasów w przewodniku Czyszczenie tarasu.
Ochrona i profilaktyka
Kto chce chronić powierzchnię po czyszczeniu, powinien sprawdzić, czy impregnacja pasuje do sposobu użytkowania, ponieważ każde zabiegi zmieniają nasiąkliwość i wygląd. Podstawy wyjaśnia przewodnik Impregnacja kamienia naturalnego. Regularne zamiatanie, wolne fugi i spływająca woda najdłużej powstrzymują porost.
Czy Twoja nawierzchnia z lawy bazaltowej ma być wyczyszczona lub zabezpieczona? Sprawdzamy stan na miejscu i czyścimy lub zabezpieczamy powierzchnię
Odmiany lawy bazaltowej w porównaniu
| Cecha | Lawa bazaltowa z Mayen | Lawa bazaltowa z Mendig | Lawa bazaltowa z Londorf |
|---|---|---|---|
| Pochodzenie | Pole kopalniane koło Mayen, wschodnia Eifel | Niedermendig i Wingertsberg, wschodnia Eifel | Kahlenberg koło Rabenau-Londorf, Vogelsberg |
| Rodzaj skały | Leucytowy tefryt | Tefryt | Bazalt oliwinowy |
| Wiek | Czwartorzęd, około 140.000 do 200.000 lat | Czwartorzęd, dwa potoki z dwóch faz erupcji | Miocen |
| Pory | Do około 25 do 30 procent | Porowata, wartości zależne od partii | Około 15 do 16 procent, drobniejsze |
| Cecha szczególna | Kamienie młyńskie od neolitu | Wydobycie podziemne i piwnice lawowe | Lungstein, dobrze się obrabia |
Źródła: patrz wykaz źródeł na końcu strony.
Częste pytania o lawę bazaltową (nazwa handlowa)
Czy lawa bazaltowa to to samo co bazalt?
Nie. Lawa bazaltowa to nazwa handlowa porowatych wulkanitów. Odmiany z Eifel to tefryty, kamień z Londorf to bazalt oliwinowy. Bazalt w ścisłym sensie jest gęstszy i mniej porowaty.
Skąd pochodzi lawa bazaltowa?
Ważne miejsca pochodzenia to pole kopalniane koło Mayen, Niedermendig we wschodniej Eifel i Londorf w Vorderer Vogelsberg w Hesji.
Dlaczego lawa bazaltowa ma dziury?
Gdy stop się unosi, ciśnienie spada, a rozpuszczone gazy tworzą pęcherze. Jeśli lawa szybko zastyga, pęcherze pozostają w kamieniu jako pory.
Czy lawa bazaltowa jest mrozoodporna?
Odmiany z Eifel uchodzą za odporne na mróz i sól drogową. Ponieważ pory chłoną wodę, przydatność zależy od partii; miarodajne jest świadectwo badania według normy dotyczącej bruku z kamienia naturalnego.
Czy lawę bazaltową można polerować?
Nie. Ze względu na pory kamień nie przyjmuje wysokiego połysku. Jego powierzchnia pozostaje matowa.
Dlaczego lawa bazaltowa szybko zielenieje?
Pory magazynują wilgoć i brud. Na zacienionych, mokrych powierzchniach osiedlają się tam glony i mech.
Zleć czyszczenie i pielęgnację lawy bazaltowej
Na miejscu oceniamy kostkę, płyty i stopnie z lawy bazaltowej. Podczas czyszczenia, które po tym następuje, kierujemy się strukturą ich porów.
Powiązane materiały
Lawa bazaltowa z Mayen
Leucytowy tefryt z pola kopalnianego Mayen, znany z kamieni młyńskich i katedry w Kolonii.
Lawa bazaltowa z Mendig
Tefryt z Niedermendig z dwoma potokami lawy i słynnymi piwnicami lawowymi.
Lawa bazaltowa z Londorf
Drobnoporowaty bazalt oliwinowy z Vogelsbergu, znany jako Lungstein.
Bazalt
Gęsta skała wylewna, z której robi się kostkę, tłuczeń i rzeźby.
Kamień lawowy
Luźne, gruboporowate bryły wulkaniczne do ogrodu i dekoracji, w odróżnieniu od lawy bazaltowej o charakterze kamienia budowlanego.
Wulkanit
Grupa skał z magm zastygłych na powierzchni, do której należy lawa bazaltowa.
Pumeks
Jeszcze lżejszy i bardziej szklisty niż lawa bazaltowa, powstały ze spienionej lawy kwaśnej.
Źródła
Na tych źródłach opierają się stwierdzenia na tej stronie. Linki prowadzą do stron zewnętrznych.
- Wikipedia: bazalt
- Wikipedia: lawa bazaltowa z Mayen
- Wikipedia: lawa bazaltowa z Londorf
- Wikipedia: pole kopalniane Mayen
- HLNUG: o kamieniołomie na Kahlenbergu w przewodniku po geostanowiskach Vogelsbergu
- Niemieckie Towarzystwo Wulkanologiczne: sprawozdanie z wycieczki na Wingertsberg, Mendig
- Bauprofessor: bruk z kamienia naturalnego
Wolisz zlecić to specjalistom?
Zapytaj o czyszczenie kamienia