Cześć. Czym jest labradoryt, wyjaśniamy tutaj. Chętnie sprawdzimy na miejscu, jaki kamień leży na Twojej powierzchni.
Ilustracja poglądowa (AI)
Słownik
Labradoryt: skaleń z grą barw
Pojęcie fachowe ze słownika SteinRein
- Uczciwe ceny
- Prawdziwa bliskość klienta
- Specjalizacja od 2011 roku
- Bez dodatkowych opłat
✓ Zapytanie w 2 minuty · ✓ Oferta w ciągu 48 godzin* · ✓ Bezpłatnie · ✓ Bez zobowiązań
*o ile dostarczysz zdjęcia i wszystkie potrzebne dane
Jako plagioklaz labradoryt należy do grupy skaleni i tworzy mieszaninę albitu i anortytu, której zawartość anortytu wynosi od 50 do 70 procent. Sławę przynosi mu labradoryzacja: metalicznie lśniąca gra barw w błękicie, fiolecie i zieleni. Źle znosi ciepło, kwasy, zasady i zarysowania.
Czym jest labradoryt?
Dziś labradoryt nie jest już zaliczany do samodzielnych minerałów. Jako plagioklaz ten kryształ mieszany składa się z dwóch członów końcowych: albitu (skaleń sodowy) i anortytu (skaleń wapniowy). Plagioklazy zalicza się do grupy skaleni w obrębie klasy krzemianów. Nazwę labradoryt nosi ten zakres szeregu mieszanego, w którym udział anortytu wynosi od 50 do 70 procent. W zapisie fachowym podaje się go jako An50 do An70.
Zawartość anortytu decyduje o podziale szeregu plagioklazów: albit, oligoklaz, andezyn, labradoryt, bytownit i anortyt. W ich środku znajduje się labradoryt. Jako sąsiad o mniejszym udziale wapnia przylega do niego andezyn; przegląd całej rodziny oferuje hasło plagioklaz.
Powierzchnie z kamienia naturalnego z zaciekami, brudem lub nalotem? Czyścimy Twój kamień naturalny z uwzględnieniem materiału i delikatnie.
Labradoryzacja: skąd bierze się gra barw
Labradoryt rzuca się w oczy swoją tęczową grą barw z metalicznym połyskiem. Fachowcy używają dla tego określenia labradoryzacja i czasownika labradoryzować. Zwykle poblask jest niebieski, fioletowy lub zielony; czasem pojawiają się też inne barwy.
Jako przyczynę znajdujemy w krysztale submikroskopowo cienkie lamele rozpadu roztworu stałego. Powstają one podczas stygnięcia, ponieważ mieszanina skalenia sodowego i wapniowego częściowo ponownie się rozdziela. Na tych lamelach następuje odbicie światła, które nakłada się przez interferencję. W 1924 roku Ove Balthasar Bøggild opisał to wyjaśnienie.
Odmiany: spektrolit i tęczowy kamień księżycowy
Spektrolitem nazywa się labradoryt z Ylamaa w Finlandii, w którym widoczne jest całe spektrum labradoryzacji. Za tęczowanie we wszystkich barwach widma otrzymał tę nazwę od fińskiego geologa Aarne Laitakari. Nazwy handlowe kamień księżycowy z Madagaskaru i tęczowy kamień księżycowy oznaczają natomiast biały, prawie przezroczysty labradoryt z silnym niebieskim poblaskiem powierzchniowym. Często używa się go jako imitacji prawdziwego kamienia księżycowego, który należy do skaleni potasowych.
Gdzie występuje labradoryt? Powstawanie i miejsca występowania
Labradoryt powstaje magmowo lub metamorficznie. Magmowo tworzy się w dunicie, gabrze, bazalcie i anortozycie; przy powstawaniu metamorficznym występuje w amfibolicie. Ogólnie takie plagioklazy krystalizują ze stopów o stosunkowo niewielkiej zawartości dwutlenku krzemu, których krzepnięcie następuje w wysokiej temperaturze.
Nazwę minerałowi nadano od Labradoru, półwyspu w Kanadzie. Na jego wybrzeżu odkrycia dokonał w 1770 roku czeski misjonarz ojciec Adolf. Do dalszych ważnych stanowisk zaliczają się Québec i Nain w Labradorze, masyw Korosteński na Ukrainie, Ylamaa w Finlandii, okolice Larviku w Norwegii oraz Madagaskar.
Labradoryt w skrócie
| Cecha | Wartość |
|---|---|
| Klasa minerału | krzemiany, krzemian szkieletowy (plagioklaz, grupa skaleni) |
| Skład | kryształ mieszany albitu i anortytu z 50 do 70 procent anortytu |
| Osobliwość | labradoryzacja: poblask w błękicie, fiolecie i zieleni |
| Twardość w skali Mohsa | około 6 do 6,5 (jak skalenie ogólnie) |
| Powstawanie | magmowo w dunicie, gabrze, bazalcie i anortozycie, metamorficznie w amfibolicie |
| Nazwany od | półwysep Labrador, Kanada |
Źródło: dane mineralogiczne, stan na 2026 rok
Zastosowanie jako kamień ozdobny i materiał budowlany
Ze względu na piękny poblask z labradorytu często powstają kamienie ozdobne i przedmioty rzemiosła artystycznego. Jego obróbka wymaga jednak ostrożności, ponieważ na każde oddziaływanie ciepła oraz na kwasy, zasady i kąpiele galwaniczne labradoryt reaguje niezwykle wrażliwie. Także przez czyszczenie w kąpieli ultradźwiękowej kamień ulega uszkodzeniu.
W budownictwie znajdziesz go również jako składnik niektórych skał: w podłogach i płytach z kamienia naturalnego, jeśli labradoryt należy do ich składu.
Labradoryt w kamieniu naturalnym: wrażliwość i pielęgnacja
W porównaniu z kwarcem labradoryt ma mniejszą twardość. Wszechobecny pył, który zawiera przeważnie także drobne ziarna kwarcu, może go więc łatwo zarysować. Takie rysy z czasem prowadzą do powierzchni wyglądającej matowo. Szczególnie dotknięte są mineralne okładziny podłogowe z labradorytem.
Ciepło, kwasy i zasady szkodzą labradorytowi; dla wyboru środków czyszczących decydująca jest jednak cała skała, a nie sam labradoryt. Zwłaszcza w przypadku polerowanego larwikitu o nazwach handlowych takich jak Blue Pearl lub Emerald Pearl ma to w praktyce znaczenie: czyszczenie odbywa się środkami o obojętnym pH, kwas i środki ścierne są wykluczone, przeciw plamom tłuszczu stosuje się impregnację. Na surowo obrobionych powierzchniach na zewnątrz zasadowe środki podstawowe są po próbie dopuszczalne.
Chętnie doradzimy Ci przy podłogach, schodach lub elewacjach z kamienia naturalnego. Na życzenie oględziny i próbne czyszczenie otrzymasz bezpłatnie.
Częste pytania o labradoryt
Czym jest labradoryt?
Do grupy skaleni należy labradoryt jako plagioklaz: mieszanina albitu i anortytu, której zawartość anortytu wynosi od 50 do 70 procent. Za samodzielny minerał nie jest uważany.
Co oznacza labradoryzacja?
Nazwa oznacza tęczową grę barw labradorytu, w której przeważają błękit, fiolet i zieleń. Wywołuje ją interferencja i odbicie światła na submikroskopowych lamelach rozpadu roztworu stałego.
Gdzie znajduje się labradoryt?
Do ważnych stanowisk należą Québec i Nain w Labradorze oraz masyw Korosteński na Ukrainie, Ylamaa w Finlandii, okolice Larviku w Norwegii i Madagaskar.
Czy labradoryt jest wrażliwy?
Tak. Ciepło, kwasy, zasady i kąpiele galwaniczne mocno mu szkodzą. Także kąpiel ultradźwiękowa go uszkadza. Poza tym jego mniejsza w porównaniu z kwarcem twardość czyni go podatnym na zarysowania.
Od czego pochodzi nazwa labradoryt?
Swoją nazwę zawdzięcza pierwszemu miejscu występowania na półwyspie Labrador w Kanadzie. Tam został odkryty w 1770 roku przez misjonarza ojca Adolfa.
Poproś o bezpłatną ofertę w zaledwie dwie minuty
Pokrewne pojęcia
- Plagioklaz
Od albitu do anortytu sięga szereg mieszany plagioklazów. Opisujemy ich podział, właściwości i występowanie w gabrze, bazalcie i gnejsie.
- Skaleń
Najczęstszymi minerałami skałotwórczymi są skalenie: podział i właściwości, występowanie w granicie i bazalcie oraz zastosowanie.
- Andezyn
Andezyn należy jako plagioklaz do szeregu między albitem a anortytem: jego barwa, twardość i występowanie oraz różnica względem labradorytu.
- Minerał
Co oznacza minerał, czym różni się od skały, jak powstają minerały i jak się je oznacza.
Źródła
Na te źródła opierają się stwierdzenia na tej stronie. Linki prowadzą do zewnętrznych stron.
Wolisz zlecić to specjalistom?
Zapytaj o czyszczenie kamienia