
Cześć. Czym jest plagioklaz, wyjaśniamy Ci tutaj. Chętnie przejmiemy dla Ciebie czyszczenie gabra, bazaltu i innych kamieni naturalnych.
Ilustracja poglądowa (AI)
Słownik
Plagioklaz: szereg skaleni od albitu do anortytu
Pojęcie fachowe ze słownika SteinRein
- Uczciwe ceny
- Prawdziwa bliskość klienta
- Specjalizacja od 2011 roku
- Bez dodatkowych opłat
✓ Zapytanie w 2 minuty · ✓ Oferta w ciągu 48 godzin* · ✓ Bezpłatnie · ✓ Bez zobowiązań
*o ile dostarczysz zdjęcia i wszystkie potrzebne dane
W obrębie skaleni plagioklazy (skalenie wapniowo-sodowe) tworzą szereg kryształów mieszanych między członami krańcowymi albitem (sód) i anortytem (wapń). Podział na albit, oligoklaz, andezyn, labradoryt, bytownit i anortyt wynika z udziału anortytu. Do skał, w których występują plagioklazy, należą gabro, bazalt, dioryt i wiele innych.
Czym jest plagioklaz?
Do rodziny minerałów skaleni należą plagioklazy, zaliczane tym samym do tektokrzemianów. Ich kryształy mieszane składają się ze skalenia sodowego albitu, Na[AlSi3O8], i skalenia wapniowego anortytu, Ca[Al2Si2O8]. Wysoka zawartość wapnia i sodu tłumaczy inną nazwę: skalenie wapniowo-sodowe. Krystalizacja wszystkich członków zachodzi w układzie trójskośnym.
Nazwą plagioklaz określa się cały szereg, a nie pojedynczy gatunek minerału. Przegląd rodziny znajdziesz we wpisie skaleń.
Gabro, bazalt lub granit na elewacji, schodach czy kostce? Czyścimy Twoje powierzchnie kamienne dokładnie i z dbałością o kamień.
Podział plagioklazów według udziału anortytu
Gołym okiem u członków szeregu między dwoma członami krańcowymi nie widać różnicy. Podział dokonano więc arbitralnie na podstawie rosnącej zawartości anortytu. Jako samodzielne minerały Międzynarodowe Stowarzyszenie Mineralogiczne uznaje jedynie człony krańcowe albit i anortyt; człony pośrednie są kryształami mieszanymi.
Nazwy i osobliwości
Nazwę biały albit zawdzięcza łacińskiemu słowu albus. W środku szeregu znajdują się andezyn i labradoryt; w labradorycie występuje gra barw zwana labradoryzacją. Skośny kształt jego trójskośnych kryształów dał anortytowi nazwę, która z grubsza oznacza nieprosty.
Szereg plagioklazów w skrócie
| Nazwa | Udział anortytu |
|---|---|
| Albit (człon sodowy) | 0 do 10 procent |
| Oligoklaz | 10 do 30 procent |
| Andezyn | 30 do 50 procent |
| Labradoryt | 50 do 70 procent |
| Bytownit | 70 do 90 procent |
| Anortyt (człon wapniowy) | 90 do 100 procent |
Źródło: dane mineralogiczne, stan 2026
Rozpoznawanie plagioklazu: prążkowanie bliźniacze
Drobne prążkowanie bliźniacze jest charakterystyczne dla wszystkich plagioklazów. Jego przyczyną są lamelarne bliźniaki powtarzalne, które tworzą na ścianach kryształów prążki. W skale ta cecha umożliwia stosunkowo proste odróżnienie plagioklazów od skaleni potasowych. Zwykle prążkowanie staje się jednak widoczne dopiero pod mikroskopem.
Jako kolejną cechę obserwujemy przy chłodzeniu rozpad roztworu stałego. W plagioklazach jest on słabszy niż w skaleniach alkalicznych i występuje wyłącznie jako mikroskopijnie cienkie lamele. Nadają one labradorytowi jego grę barw.
W jakich skałach występuje plagioklaz?
Ze stopów o małej zawartości dwutlenku krzemu, które krzepną w wysokiej temperaturze, krystalizują plagioklazy. Odpowiednio występują głównie w gabrze i bazalcie. Do tej samej magmy należą gabro jako gruboziarnista skała głębinowa i bazalt jako skała wylewna. Jasną część skały w obu przypadkach tworzą plagioklazy, przy czym w bazalcie zwykle jest to labradoryt. Dioryt składa się z plagioklazu o udziale anortytu między 30 a 50 procent oraz z amfibolu i piroksenu.
Magmowo anortyt powstaje w gabrze, bazalcie i anortozycie; poza tym tworzy się w skałach metamorficznych. Znaczące części skorupy Księżyca składają się z anortozytu, który niemal w całości składa się z anortytu. Za lokalizację typową anortytu uważa się Monte Somma we Włoszech: tam opisał ten minerał Gustav Rose w 1823 roku. Opisu albitu dokonali w 1815 roku Johan Gottlieb Gahn i Jons Jakob Berzelius.
Plagioklaz w kamieniach naturalnych: gabro, bazalt i dioryt
Jako materiał budowlany gabro stosuje się na zewnątrz do elewacji oraz okładzin schodów i posadzek; wewnątrz używa się go do schodów, podłóg i parapetów. Możliwe są wszystkie rodzaje obróbki, od szlifowania przez polerowanie po opalanie płomieniowe. Z powodu podobnych właściwości do granitu handel często oferuje gabro pod nazwą czarny granit; petrograficznie takie przyporządkowanie jest niepoprawne. Do znanych odmian kamienia naturalnego należą na przykład Belfast Black z Południowej Afryki oraz Nero Assoluto z Zimbabwe.
Bazalt stosuje się jako posadzki i okładziny schodów, jako płyty elewacyjne oraz jako kostkę w ogrodnictwie i kształtowaniu krajobrazu. Ścieranie wygładza powierzchnię kostki bazaltowej, tak że przy wilgoci staje się śliska. Na nagrobki stosowano zwłaszcza w latach 50. i 60. ciemne dioryty.
Plagioklazy w postaci labradorytu stosuje się jako kamień jubilerski.
Pielęgnacja ciemnych kamieni naturalnych z plagioklazem
W wielu ciemnych kamieniach naturalnych, od gabra po bazalt, znajdujemy plagioklaz jako jasny składnik. Wokół domu te kamienie są wbudowane jako elewacja, schody, posadzka lub kostka.
Jeśli na Twoim kamieniu naturalnym przy domu lub w ogrodzie pojawi się brud lub nalot, chętnie obejrzymy powierzchnię. Na życzenie oględziny i próbne czyszczenie otrzymasz bezpłatnie.
Gęstość i twardość cechują gabro i bazalt. Na zewnątrz można stosować wysokie ciśnienie z dyszą płaską, środki alkaliczne oraz po próbie kwaśne środki do usuwania zacieków cementowych. Powierzchnie polerowane wewnątrz powinieneś pielęgnować środkami o obojętnym pH, ponieważ ich połysk może osłabnąć pod działaniem kwasu i środków ściernych.
Częste pytania o plagioklaz
Czym jest plagioklaz?
Między członami krańcowymi albitem (Na[AlSi3O8]) i anortytem (Ca[Al2Si2O8]) leży szereg kryształów mieszanych skaleni, nazywany plagioklazami lub skaleniami wapniowo-sodowymi.
Jak dzieli się plagioklazy?
Udział anortytu decyduje o podziale na albit (0 do 10 procent), oligoklaz, andezyn, labradoryt, bytownit i anortyt (90 do 100 procent).
Po czym rozpoznaje się plagioklaz?
Po drobnym prążkowaniu bliźniaczym ścian kryształów rozpoznajemy plagioklazy w odróżnieniu od skaleni potasowych. Zwykle staje się ono widoczne dopiero pod mikroskopem.
W jakich skałach występuje plagioklaz?
Głównie w gabrze i bazalcie, poza tym także w diorycie, anortozycie oraz skałach metamorficznych.
Czy labradoryt jest osobnym minerałem?
Nie, labradoryt to plagioklaz, w którym udział anortytu wynosi od 50 do 70 procent. Uznanie za samodzielne minerały ogranicza się do albitu i anortytu.
Poproś o bezpłatną ofertę w zaledwie dwie minuty
Pokrewne pojęcia
- Skaleń
Najczęstszymi minerałami skałotwórczymi są skalenie: podział i właściwości, występowanie w granicie i bazalcie oraz zastosowanie.
- Labradoryt
Plagioklaz labradoryt wykazuje poblask (labradoryzację). Omówiono jego właściwości, miejsca znalezienia oraz wrażliwość na kwasy.
- Andezyn
Andezyn należy jako plagioklaz do pośrednich między albitem a anortytem: jego barwa, twardość i występowanie oraz różnica wobec labradorytu.
- Ortoklaz
Ortoklaz należy do jednoskośnych skaleni potasowych: jego właściwości, powstawanie w granicie, odmiany, takie jak adular, i zastosowanie.
Źródła
Na tych źródłach opierają się stwierdzenia na tej stronie. Linki prowadzą na strony zewnętrzne.
Wolisz zlecić to specjalistom?
Zapytaj o czyszczenie kamienia