Cześć. Wyjaśniamy tu powstanie, cechy i pielęgnację ceramiki (płytek i płyt). Jeśli chodzi o Twoją powierzchnię, chętnie do Ciebie przyjedziemy.
Ilustracja poglądowa (AI)
Materiał
Ceramika: płytki i płyty w skrócie
Czym są płytki i płyty ceramiczne, jakie są rodzaje, jak się je wytwarza i klasyfikuje oraz na co zwrócić uwagę przy zastosowaniu i pielęgnacji.
- Uczciwe ceny
- Prawdziwa bliskość klienta
- Specjalizacja od 2011 roku
- Bez dodatkowych opłat
✓ Zapytanie w 2 minuty · ✓ Bezpłatnie · ✓ Bez zobowiązań
Płytki i płyty ceramiczne to elementy płytowe z wypalanej gliny, kwarcu, skalenia i innych surowców, przeznaczone na ścianę, podłogę, blat i elewację. Według nasiąkliwości (DIN EN 14411) rozróżnia się fajans z ponad 10 procentami, kamionkę do 3 procent i gres z najwyżej 0,5 procent; tylko grupy z nasiąkliwością najwyżej 3 procent uchodzą za dostatecznie mrozoodporne na zewnątrz. Nominalnie elementy do 12 mm grubości nazywa się płytkami, do 80 mm płytami.
Karta materiału: ceramika (płytki i płyty)
| Cecha | Wartość |
|---|---|
| Grupa materiałów | Ceramika wypalana (fajans, kamionka, gres, terakota, klinkier) |
| Surowce | Glina, kaolin, kwarc, skaleń, mika, przy szkliwach minerały szkłotwórcze |
| Formowanie | Wytłaczane, prasowane na sucho lub odlewane |
| Klasyfikacja | Według nasiąkliwości w grupy Ia do III (DIN EN 14411) |
| Płytka i płyta | Nominalnie płytka do 12 mm, płyta do 80 mm grubości; pojęcia nie są znormalizowane |
| Ścieralność | Klasy ścieralności 1 do 5 (DIN EN ISO 10545-7) |
| Odporność na poślizg | R9 do R13 (DIN 51130) |
| Typowe zastosowanie | Okładzina ścian, podłóg i schodów, blat, elewacja |
Źródło: Wikipedia, artykuł Keramikfliese; BauNetz Wissen, artykuł Arten keramischer Fliesen und Platten
Czym jest ceramika w płytkach i płytach?
Wypalane elementy płytowe
Płytki i płyty ceramiczne to elementy płytowe z surowców ceramicznych, które się wypala. Służą jako okładzina ścian i podłóg, blat, parapet i okładzina elewacji, wewnątrz i na zewnątrz. Do ceramiki zalicza się bardzo różne materiały, które różnią się przede wszystkim temperaturą wypału i gęstością.
Nominalnie elementy do 12 mm grubości uchodzą za płytki, a do 80 mm za płyty. Pojęcia nie są znormalizowane: płytką określa się zwykle mniejsze elementy o normalnej grubości, płytą szczególnie duże lub grube.
Masz płytki lub płyty z ceramiki, wewnątrz lub na zewnątrz? Sprawdzamy stan na miejscu i czyścimy powierzchnię
Rodzaje płytek i płyt ceramicznych
Fajans, kamionka i gres
Fajans wypala się w temperaturze około 950 do 1.150 stopni Celsjusza, chłonie ponad 10 procent wody i nie jest mrozoodporny. Służy jako szkliwiona płytka ścienna wewnątrz. Kamionka chłonie mniej niż 3 procent wody, wypala się w temperaturze około 1.150 do 1.300 stopni i uchodzi za mrozoodporną. Gres jest prasowany na sucho, wypalany w temperaturze 1.200 do 1.300 stopni i chłonie najwyżej 0,5 procent wody; stosuje się go chętnie w strefach silnie obciążonych.
Terakota, klinkier i podobne
Terakota (cotto) jest nieszkliwiona, wypala się w temperaturze około 950 do 1.050 stopni przez długi czas i jest zwykle grubsza niż nowoczesne płytki. Klinkier to ceramika gruboziarnista, nadająca się do użytku wewnątrz i na zewnątrz, a gres twardy jest jeszcze twardszy. Płytki cementowe często wymienia się razem z ceramiką, ale nie są wypalane, lecz prasowane i suszone na powietrzu; więcej na ten temat w artykule Płytki cementowe.
Produkcja i surowce
Od gliny do płytki
Surowcami są glina, kaolin, gliny porcelanowe, kwarc, skaleń i mika; przy płytkach szkliwionych dochodzą minerały szkłotwórcze do szkliwa. Masę wytłacza się, prasuje na sucho lub odlewa. Wielkoformatowe płyty z gresu powstają w prasach walcowych, dekory nanosi się często drukiem atramentowym.
Przy płytkach szkliwionych rozróżnia się wypał jednokrotny, w którym szkliwo nanosi się przed wypałem (monoporosa), i wypał dwukrotny, w którym nanosi się je po pierwszym wypale (biporosa). Angobą nazywa się powłokę na bazie gliny o matowym wyglądzie.
Cechy i klasyfikacja według norm
Nasiąkliwość i mróz
Norma DIN EN 14411 dzieli płytki na grupy według sposobu produkcji i wynikającej z niego nasiąkliwości: grupa Ia do najwyżej 0,5 procent, Ib do najwyżej 3 procent, IIa od 3 do 6 procent, IIb od 6 do 10 procent i III powyżej 10 procent. Tylko grupy Ia i Ib są dostatecznie mrozoodporne na zewnątrz, w tym na powierzchniach zadaszonych, takich jak balkony.
Ścieralność, odporność na poślizg i chemia
Płytki szkliwione bada się według DIN EN ISO 10545-7 pod kątem ścieralności i dzieli na klasy od 1 do 5, od ścian i stref bosych stóp po mocno uczęszczane powierzchnie publiczne. Odporność na poślizg według DIN 51130 sięga od R9 do R13. Fajans i szkliwiona kamionka są odporne na chemię gospodarczą, na kwasy i zasady jednak tylko wtedy, gdy producent to potwierdza. Nieszkliwiony gres jest chemicznie odporny z wyjątkiem kwasu fluorowodorowego.
Dokładność wymiarową bada się według DIN EN ISO 10545-2; wiodący producenci osiągają odchyłki najwyżej ±0,2 procent.
Formaty i grubości
Od małego formatu do dużej płyty
Do lat 70. XX wieku w Europie Środkowej dominowały płytki ścienne w formacie 15 na 15 cm. Około 2008 roku powszechne były płytki ścienne od 25 na 33 do 30 na 90 cm i płytki podłogowe od 30 na 30 do 45 na 90 cm. Około 2020 roku formaty takie jak 60 na 120 i 90 na 90 cm należały do średniego segmentu cenowego; płyty XXL sięgają do 320 na 160 cm przy grubości zaledwie 3 do 7 mm.
Historia i zastosowanie
Od starożytności do dużej płyty
Wypalane naczynia należą do najstarszych dóbr kultury człowieka. Rzymianie wytwarzali szkliwione naczynia stołowe oraz płyty dachowe i podłogowe. Maurowie rozpowszechnili szkliwione płytki mozaikowe, azulejos, w Hiszpanii i Portugalii. Antwerpia była w latach 1520 do 1570 ośrodkiem płytek, od 1609 roku pojawiły się płytki w stylu delftu. Wraz z industrializacją w XIX wieku produkcja płytek stała się osobną gałęzią przemysłu. Nowojorskie metro z 1904 roku jest wyłożone białymi szkliwionymi płytkami.
Dziś ceramika służy jako okładzina ścian i podłóg w mieszkaniach i budynkach publicznych, jako płyta tarasowa i okładzina elewacji. O wyborze decyduje grupa według nasiąkliwości: wewnątrz na ścianie wystarcza fajans, na zewnątrz potrzebne są mrozoodporne płytki z kamionki lub gresu.
Jak rozpoznać płytki ceramiczne i odróżnić je od pokrewnych materiałów
Cechy i odróżnienie
Płytki i płyty ceramiczne rozpoznasz po kilku cechach: są wypalane i płytowe, do 12 milimetrów grubości nominalnie płytka, do 80 milimetrów płyta. Wiele z nich ma szkliwo, niektóre są nieszkliwione lub barwione w masie. Rodzaj pokazuje przede wszystkim nasiąkliwość, którą karta danych według DIN EN 14411 podaje w grupach Ia do III: fajans chłonie ponad 10 procent wody, kamionka mniej niż 3 procent, gres najwyżej 0,5 procent.
W obrębie ceramiki fajans, kamionka i klinkier różnią się temperaturą wypału i gęstością. Do ceramiki nie zalicza się płytek cementowych, które nie są wypalane. Rodzaj można pewnie określić tylko na podstawie informacji o produkcie lub karty danych.
Czyszczenie i pielęgnacja płytek ceramicznych
Jak pielęgnować ceramikę
Płytki szkliwione i spiekane są gęste i zazwyczaj łatwo je czyścić. Problemy sprawiają przede wszystkim fugi, kamień wapienny, zacieki cementowe i rdza. Wskazówki w przewodniku o czyszczeniu płytek, w przewodniku o fugach płytek i o uszczelnianiu płytek dają instrukcje na co dzień. Dla płytek nieszkliwionych obowiązują inne zasady niż dla szkliwionych; miarodajne są wskazówki producenta.
Przy wyborze środka czyszczącego należy najpierw sprawdzić odporność szkliwa i przetestować go w mało widocznym miejscu.
Chcesz zlecić czyszczenie okładziny z płytek? Sprawdzamy stan na miejscu i czyścimy powierzchnię
Płytki ceramiczne w porównaniu
| Cecha | Fajans | Kamionka | Gres | Terakota |
|---|---|---|---|---|
| Temperatura wypału | Około 950 do 1.150 °C | Około 1.150 do 1.300 °C | Około 1.200 do 1.300 °C | Około 950 do 1.050 °C |
| Nasiąkliwość | Ponad 10 procent | Poniżej 3 procent | Najwyżej 0,5 procent | Wysoka, nieszkliwiona |
| Mrozoodporność | Nie | Tak | Tak | Tylko ograniczona |
| Typowe zastosowanie | Płytka ścienna wewnątrz | Podłoga, strefa zewnętrzna | Strefy silnie obciążone | Podłoga cotto wewnątrz |
Źródła: zob. spis źródeł na końcu strony.
Najczęstsze pytania o ceramikę (płytki i płyty)
Czym jest ceramika w płytkach?
Wypalane elementy płytowe z gliny, kwarcu, skalenia i innych surowców. Dzieli się je według nasiąkliwości i produkcji na fajans, kamionkę, gres i inne rodzaje.
Które płytki ceramiczne nadają się na zewnątrz?
Tylko płytki z grup nasiąkliwości Ia i Ib według DIN EN 14411, czyli kamionka i gres z nasiąkliwością najwyżej 3 procent. Fajans nie jest mrozoodporny.
Jaka jest różnica między płytką a płytą?
Nominalnie elementy do 12 mm grubości to płytki, do 80 mm płyty. Pojęcia nie są znormalizowane.
Co oznaczają R9 do R13?
To klasy odporności na poślizg według DIN 51130, zależne od kąta nachylenia, przy którym osoba badana jeszcze bezpiecznie chodzi. R9 to najniższa, R13 najwyższa klasa.
Czy płytki cementowe to ceramika?
Nie. Płytki cementowe są prasowane i suszone na powietrzu, nie wypalane, i należą do kamienia betonowego.
Czyszczenie powierzchni ceramicznych na zlecenie
Zabrudzone, pokryte kamieniem lub porośnięte powierzchnie ceramiczne sprawdzamy na miejscu i dobieramy odpowiednią metodę.
Pokrewne materiały
Fajans
Porowata, szkliwiona ceramika na płytki ścienne wewnątrz.
Kamionka
Gęsto spiekana ceramika, mrozoodporna i odporna na ścieranie.
Gres
Szczególnie gęsta płytka z nasiąkliwością najwyżej 0,5 procent.
Terakota
Nieszkliwione płytki cotto z czerwonej gliny, otwartoporowate i wymagające pielęgnacji.
Klinkier
Ceramika gruboziarnista, wypalana na twardo, na elewacje i podłogi.
Płytki cementowe
Prasowane, niewypalane płytki, które często myli się z ceramiką.
Źródła
Na tych źródłach opierają się stwierdzenia na tej stronie. Linki prowadzą na zewnętrzne strony.
Wolisz zlecić to specjalistom?
Zapytaj o czyszczenie kamienia