
Cześć. Wyjaśniamy tu powstawanie, właściwości i pielęgnację materiału Nagelfluh. Jeśli chodzi o Twoją powierzchnię, chętnie do Ciebie przyjedziemy.
Ilustracja poglądowa (AI)
Materiał
Nagelfluh: powstawanie, właściwości i zastosowanie
Jak powstały skały zlepieńcowe na skraju Alp, skąd pochodzi nazwa i na co zwracać uwagę przy elementach z Nagelfluh.
- Uczciwe ceny
- Prawdziwa bliskość klienta
- Specjalizujemy się od 2011 roku
- Bez dodatkowych opłat
✓ Zapytanie w 2 minuty · ✓ Bezpłatnie · ✓ Bez zobowiązań
Nagelfluh to nazwa geologicznie młodych zlepieńców przedgórza Alp, czyli scementowanych żwirów rzecznych, które leżą najczęściej w molasie i są spojone wapieniem lub innymi spoiwami. Otoczaki są większe niż 2 milimetry i razem ze spoiwem tworzą stosunkowo twardą skałę, z której podczas wietrzenia otoczaki wystają jak łby gwoździ. Nagelfluh tworzy w Algawii, w Toggenburgu i w Napfbergland strome ściany i do XX wieku był używany jako kamień budowlany.
Charakterystyka: Nagelfluh
| Cecha | Wartość |
|---|---|
| Grupa skał | Klastyczna skała osadowa, zlepieniec (obtoczone otoczaki) |
| Nazwa | Nagelfluh oznacza młode zlepieńce przedgórza Alp; Fluh znaczy stroma ściana skalna |
| Wielkość otoczaków | Ponad 2 milimetry, często kilka centymetrów, do około 50 centymetrów |
| Spoiwo | Najczęściej węglan wapnia, także dolomit i spoiwa krzemionkowe |
| Powstawanie | Osady rzeczne na skraju gór, najczęściej w trzeciorzędowej molasie |
| Występowanie | Algawia, Toggenburg, Napfbergland, Rigi, Speer, Jura Szwabska (Juranagelfluh) |
| Przydomki | Beton Pana Boga, w Szwajcarii granit z Appenzell; dawniej kamień pudingowy |
| Typowe zastosowanie | Kamień łamany, okładziny, mury, rzeźbiarstwo |
Źródło: Wikipedia, artykuły Konglomerat (Gestein) i Molasse; Wikipedia, Conglomerate (po angielsku)
Czym jest Nagelfluh?
Zlepieniec przedgórza Alp

Nagelfluh to nazwa młodych zlepieńców w północnym przedgórzu Alp. Zlepieniec to gruboziarnista, klastyczna skała osadowa, której składniki w co najmniej połowie składają się z obtoczonych otoczaków, spojonych drobniejszą masą podstawową. Nagelfluh jest więc scementowanym żwirem rzecznym.
Słowo Fluh pochodzi ze szwajcarskiej odmiany niemieckiego i oznacza stromą ścianę skalną. Nagelfluh rzeczywiście często tworzy strome ściany, a podczas wietrzenia twardsze otoczaki wystają jak łby gwoździ z miękkiego spoiwa. Dawne nazwy to kamień pudingowy i kamień kiełbasiany, ponieważ szlify przypominają pudding lub przekrojoną kaszankę. Żartobliwie mówi się o betonie Pana Boga, a w Szwajcarii o granicie z Appenzell.
Masz mury lub okładziny z Nagelfluh? Sprawdzamy, co da się wyczyścić i zakonserwować
Powstawanie Nagelfluh
Rumowisko górskie z molasy
Gdy w trzeciorzędzie wznosiły się Alpy, rzeki niosły żwir, piasek, muł pylasty i ił z gór na przedgórze. W pobliżu gór osadzały się części grube, dalej drobniejsze. Te produkty erozji nazywa się molasą. Nagelfluh tworzy się głównie w pobliżu skraju gór i geologicznie najczęściej należy do molasy, tak jak na przykład mioceński Nagelfluh dolnej molasy słodkowodnej na Speer w szwajcarskich Przedalpach.
Otoczaki pochodzą ze skał obszaru zasilania. Szczególnie odporne skały, takie jak kwarcyt i kwarc żyłowy, gromadzą się, ponieważ miększe są po drodze rozcierane. Po osadzeniu luźny materiał zestalił się w skałę.
Juranagelfluh i żwiry epoki lodowej
Juranagelfluh to oligoceńskie do mioceńskich zlepieńce w południowo-zachodnich Niemczech. Wywodzą się z prarzek, które nasypywały otoczaki z Schwarzwaldu i z płyty Jury Szwabskiej. Także żwiry epoki lodowej, na przykład z zimnego okresu Gunz, zestaliły się na obszarze moren czołowych w Nagelfluh.
Występowanie Nagelfluh
Na skraju Alp i w Przedalpach
Trzeciorzędowy basen molasowy rozciąga się przez francuskie Przedalpia, szwajcarską Wyżynę Szwajcarską oraz niemieckie i austriackie przedgórze Alp. Nagelfluh jest więc rozpowszechniony na całym skraju Alp i nad rzekami przedgórza Alp, na przykład w Algawii, w Toggenburgu, w Napfbergland i na Rigi. Speer w szwajcarskich Przedalpach uchodzi za najwyższą górę z Nagelfluh w Europie.
Inne zlepieńce występują także w Jurze Szwabskiej, w północnej Eifel, w Lesie Turyńskim, w Harzu, w Kyffhaeuser, w Kellerwald i w karbonie Saary. Nie nazywają się jednak Nagelfluh.
Właściwości Nagelfluh
Twardy, ale nierównomierny
Skała składa się z otoczaków, które są zwykle dobrze obtoczone i mogą mieć zazwyczaj kilka centymetrów. Spoiwem na przedgórzu Alp jest najczęściej węglan wapnia, poza tym występują dolomit i spoiwa krzemionkowe. Ogółem Nagelfluh jest stosunkowo twardy i często tworzy strome ściany.
Ponieważ otoczaki i spoiwo mają różną odporność, Nagelfluh wietrzeje nierównomiernie. Pewien leksykon porównuje go do betonu: z czasem otoczaki zostają odsłonięte i mogą wykruszać się z zespolenia. Po wypolerowaniu widać teksturę z grubszych składników w jednorodnej masie podstawowej.
Zastosowanie Nagelfluh
Kamień budowlany na przedgórzu Alp

Do połowy XX wieku Nagelfluh razem z martwicą wapienną był jedynym naturalnym kamieniem wydobywanym i używanym w powiecie Altoetting. Przykłady to okładzina kościoła parafialnego św. Józefa w Altoetting z lat 1964 do 1967 oraz krzyż z Nagelfluh. Także klasztory Meteory w Grecji zbudowano na skale zlepieńcowej i z niej.
Jako kamień murowy, kamień łamany i okładzina Nagelfluh wyróżnia się żywą strukturą otoczaków. Z powodu nierównomiernego wietrzenia mniej nadaje się do drobno profilowanych elementów budowlanych.
Rozpoznawanie Nagelfluh i odróżnianie od brekcji
Obtoczony czy ostrokrawędzisty
Najważniejszą cechą są obtoczone otoczaki w drobniejszej masie podstawowej. Jeśli składniki to ostrokrawędziste okruchy, skałę nazywa się brekcją. Między jednym a drugim istnieją przejścia: fanglomeraty mają lekko zeszlifowane krawędzie. Nagelfluh różni się ponadto od sklejonej kostki brukowej lub betonu płukanego, w których ziarna kamienia są sztucznie osadzone w cemencie.
Czyszczenie i pielęgnacja Nagelfluh
Mury i okładziny
Tam, gdzie wbudowano Nagelfluh, w zagłębieniach między otoczakami łatwo osadzają się brud, mech i glony. Jednocześnie powierzchnia jest wrażliwa: wysokie ciśnienie wody może rozluźnić otoczaki lub wypłukać spoiwo, zwłaszcza gdy wietrzenie jest już zaawansowane. Czyszczenie powinno więc przebiegać delikatnie i być wcześniej wypróbowane w mało widocznym miejscu.
Przy zabytkowych lub mocno zwietrzałych elementach warto zlecić kontrolę zakładowi specjalistycznemu. Podstawy znajdziesz w przewodniku Czyszczenie kamienia naturalnego.
Twój mur z Nagelfluh jest zabrudzony, porośnięty glonami lub mchem? Sprawdzamy stan na miejscu i delikatnie czyścimy powierzchnię
Nagelfluh w porównaniu
| Cecha | Nagelfluh | Brekcja | Piaskowiec |
|---|---|---|---|
| Składniki | Obtoczone otoczaki powyżej 2 mm | Ostrokrawędziste okruchy powyżej 2 mm | Ziarna piasku od 0,063 do 2 mm |
| Powstawanie | Osad rzeczny, molasa | Rumosz, zaburzenia tektoniczne, zawalenie | Rzeka, wybrzeże, pustynia |
| Spoiwo | Najczęściej węglan wapnia | Wapno, ił, krzemionka | Ił, wapno, krzemionka |
Źródła: zob. wykaz źródeł na końcu strony.
Najczęstsze pytania o Nagelfluh
Czym jest Nagelfluh?
Nagelfluh to zlepieniec: skała ze scementowanego żwiru rzecznego, która na przedgórzu Alp najczęściej należy do molasy.
Skąd Nagelfluh ma swoją nazwę?
Podczas wietrzenia otoczaki wystają jak łby gwoździ z miękkiego spoiwa, a Fluh oznacza w szwajcarskiej odmianie niemieckiego stromą ścianę skalną.
Jak powstaje Nagelfluh?
Podczas wznoszenia Alp rzeki osadzały na skraju gór otoczaki, które później się zestaliły.
Do czego używano Nagelfluh?
Jako kamień łamany, kamień murowy i okładzinę, na przykład w kościele parafialnym św. Józefa w Altoetting.
Czym różni się Nagelfluh od brekcji?
Nagelfluh składa się z obtoczonych otoczaków, brekcja z ostrokrawędzistych okruchów.
Kontrola i pielęgnacja Nagelfluh na zlecenie
Mury i okładziny z Nagelfluh wietrzeją nierównomiernie. Sprawdzamy na miejscu, jaka metoda oszczędzi powierzchnię.
Źródła
Na tych źródłach opierają się stwierdzenia na tej stronie. Linki prowadzą do stron zewnętrznych.
Wolisz zlecić to specjalistom?
Zapytaj o czyszczenie kamienia





