Czym jest cement włóknisty? Skład, właściwości, azbest i pielęgnacja

Cement, wypełniacze i włókna

Produkcja cementu włóknistego wymaga specjalnych surowców, wśród nich przede wszystkim cementu, mineralnych wypełniaczy i włókien organicznych. Miesza się je ze sobą w specjalnym procesie, aby uzyskać charakterystyczne właściwości cementu włóknistego.

Do najważniejszych surowców w produkcji cementu włóknistego należy cement. Wiąże on pozostałe składniki i zapewnia wysoką wytrzymałość na ściskanie gotowego materiału. Ponadto stosuje się mineralne wypełniacze, takie jak kwarc i wapień, które zwiększają wytrzymałość i gęstość cementu włóknistego.

Kolejnym ważnym składnikiem są włókna organiczne, potrzebne do produkcji cementu włóknistego. Wzmacniają one matrycę cementową i zwiększają wytrzymałość materiału na zginanie, co jest ważne zwłaszcza w przypadku cienkich lub długich elementów. Często stosuje się do tego włókna celulozowe, ponieważ są wystarczająco stabilne i potrafią dobrze związać się z cementem.

Po 28 dniach twardnienia cement włóknisty składa się objętościowo z około 40 procent spoiwa, 11 procent dodatków, 2 procent włókien zbrojących, 5 procent włókien procesowych z masy celulozowej i makulatury, 12 procent wody i 30 procent porów powietrznych. Włókna procesowe wiążą pylaste składniki w papkę, z której po uformowaniu odpływa woda.

Produkcja metodą mokrą

Produkcja cementu włóknistego przebiega w kilku etapach. Najpierw mieszankę cementową i dodatki włókniste moczy się w wodzie, aby włókna napęczniały i równomiernie rozprowadziły się w masie cementowej. Następnie mieszankę formuje się, prasuje i suszy, aby uzyskać ostateczny kształt i wytrzymałość. Końcowym etapem może być malowanie lub powlekanie cementu włóknistego, aby zapewnić dodatkową ochronę lub uzyskać efekty wizualne.

Metoda mokra wywodzi się od Ludwiga Hatscheka, który zgłosił ją do opatentowania w 1900 roku. Do dziś służy jako podstawowa zasada produkcji płyt.

Dlatego ważne jest, aby dobór surowców i sposób produkcji były ze sobą zgrane, co zapewnia wysoką jakość produktu i trwałość cementu włóknistego.

Wytrzymałość, zachowanie w ogniu i ciężar

Cement włóknisty to wszechstronny i niezawodny materiał budowlany, który wyróżnia się licznymi specyfikacjami technicznymi i cechami. Wytwarzany z cementu, włókien celulozowych, piasku i wody, stanowi wytrzymałą i trwałą opcję do wielu zastosowań budowlanych.

Jedną z istotnych cech cementu włóknistego jest jego wysoka odporność na wpływy środowiska. Wytrzymuje upał, wilgoć, promieniowanie UV, a nawet ogień. Czyni to go optymalnym wyborem na elewacje, dachy, a także konstrukcje nośne.

Dzięki materiałowi cement włóknisty można ponadto kształtować w wielu formach i kolorach. Oferuje więc wiele możliwości projektowych. Poza tym wyróżnia się niewielkim ciężarem, który ułatwia obsługę i transport.

Pod względem technicznym cement włóknisty ma wysoką wytrzymałość na rozciąganie i jest odporny na ściskanie. Można go obrabiać bez kruszenia się, jednak przy cięciu i wierceniu powstaje drobny pył, którego nie należy wdychać.

Wilgoć, glony i nakład pielęgnacji

Cement włóknisty wymaga ponadto niewielkiej pielęgnacji. Powierzchnia jest mniej podatna na pleśń, glony i porost mchu niż drewno, nie pozostaje jednak od nich wolna, zwłaszcza po stronie nawietrznej i w miejscach zacienionych. O nalotach przeczytasz na stronach o glonach i mchu. W porównaniu z drewnem lub innymi materiałami w przypadku cementu włóknistego trzeba wykonywać jedynie minimalne prace konserwacyjne.

Ogółem cement włóknisty jest ze względu na swoje specyfikacje techniczne i cechy opłacalnym wyborem dla fachowców budowlanych i miłośników trwałych i łatwych w pielęgnacji materiałów budowlanych.

Cement azbestowy do 1993 roku

Do zakazu z 1 listopada 1993 roku cement włóknisty zawierał w Niemczech z reguły włókna azbestowe, najczęściej od dziesięciu do piętnastu procent. Takie płyty nadal znajdują się na wielu dachach i elewacjach, na przykład jako płyty faliste, potocznie zwane falistym azbestem, lub jako wielkoformatowe płyty elewacyjne. W Szwajcarii zakaz obowiązywał już od 1989 roku.

Z zewnątrz cementu azbestowego nie da się niezawodnie odróżnić od bezazbestowego cementu włóknistego, także po kolorze i powierzchni. W budynkach zbudowanych lub pokrytych przed 1993 rokiem cement włóknisty traktuje się dlatego jako podejrzany, dopóki próbka materiału nie dowiedzie czegoś innego.

Co obowiązuje przy czyszczeniu i pracach

Niebezpieczne są wdychane włókna azbestu, które uwalniają się, gdy powierzchnię się ściera, szlifuje, szczotkuje, nawierca lub obrabia myjką wysokociśnieniową. Prace na powierzchniach materiałów zawierających azbest są według niemieckiego rozporządzenia o substancjach niebezpiecznych dopuszczalne tylko przy zastosowaniu uznanych metod niskoemisyjnych, uregulowanych w TRGS 519. Do czyszczenia powlekanych, nieuszkodzonych płyt elewacyjnych z cementu azbestowego istnieją takie metody; należą one w ręce uznanych do tego zakładów specjalistycznych.

Odpady budowlane zawierające azbest powstają przy rozbiórce i remoncie jako odpady niebezpieczne i muszą być odpowiednio utylizowane. Kto nie wie na pewno, czy powierzchnia zawiera azbest, powinien jej nie dotykać, zlecić pobranie próbki i dopiero potem zdecydować o czyszczeniu lub remoncie.

Czyścić, sprawdzać, chronić

Produkty z cementu włóknistego, takie jak płyty z cementu włóknistego, są znane ze swojej trwałości i odporności. Aby jednak te właściwości zostały zachowane, potrzebna jest regularna pielęgnacja i konserwacja. W tej sekcji zajmiemy się tym szczegółowo.

Przede wszystkim zaleca się czyścić produkty z cementu włóknistego co najmniej raz w roku. Można to robić czystą wodą za pomocą miękkiej szczotki. Regularne czyszczenie usuwa zabrudzenia, które mogłyby pogarszać intensywność koloru, a pierwotny wygląd zostaje zachowany. Dotyczy to płyt bezazbestowych, w przypadku cementu azbestowego nie jest to dopuszczalne.

Szczególną ostrożność należy zachować, gdy produkty z cementu włóknistego mają kontakt z agresywnymi środkami czyszczącymi. Mogą one uszkodzić powierzchnię. Dlatego zaleca się stosować takie środki tylko w wyjątkowych przypadkach i z największą ostrożnością.

Oprócz czyszczenia konieczna jest także regularna inspekcja. Produkty z cementu włóknistego należy sprawdzać pod kątem możliwych uszkodzeń. W razie drobnych uszkodzeń należy je niezwłocznie usunąć, aby zapobiec dalszemu rozprzestrzenianiu się.

Kolejnym ważnym punktem w ramach pielęgnacji i konserwacji produktów z cementu włóknistego jest obróbka specjalnymi środkami pielęgnacyjnymi. Pomagają one chronić powierzchnię i przyczyniają się do zachowania pierwotnego wyglądu. Należy jednak dbać o to, aby środki te stosować zgodnie z danymi producenta.

Można więc powiedzieć, że pielęgnacja i konserwacja produktów z cementu włóknistego stawia wprawdzie pewne wymagania, ale dzięki gruntownym i regularnym czynnościom pielęgnacyjnym łatwo im sprostać. W ten sposób jesteś w stanie na długo zachować trwałość i atrakcyjny wygląd swoich produktów z cementu włóknistego.

Połacie dachowe z cementu włóknistego i płyty elewacyjne z czasem porastają glonami, mchem i porostami. O sposobie postępowania przeczytasz w przewodnikach Czyszczenie elewacji i Usuwanie mchu z dachu oraz na stronach o myciu elewacji i myciu dachu. W razie podejrzenia azbestu obowiązuje sekcja powyżej: nie szczotkować, nie ścierać, nie czyścić pod wysokim ciśnieniem.

W przypadku wrażliwych powierzchni kamiennych lub niejasnego podłoża powinieneś zlecić naszemu zakładowi specjalistycznemu sprawdzenie materiału, stanu i odpowiedniej metody, zanim rozpocznie się zabieg. W ten sposób unikniesz szkód spowodowanych nieodpowiednimi środkami czyszczącymi lub pielęgnacyjnymi.